Mijn oase, mijn rustplek
Mijn oase, mijn rustplek, mijn gevangenis en het kerkhof van mijn dromen. Uit “De testamenten” Frank Wouters
Mijn oase, mijn rustplek, mijn gevangenis en het kerkhof van mijn dromen. Uit “De testamenten” Frank Wouters
Ik heb me altijd afgevraagd of ik me om mijn geboorte moest verwonderen, verheugen of schamen. De wereld zat immers niet, zoals geboortekaartjes vaak laten geloven, op mijn komst te wachten. De natuur bedacht me met de schoonheid van een… Read more ›
Les “sacàmain” Flamant Rose sont merveilleusement fous et inventifs. Ils rendraient “chic et couture” une personne vêtue d’un sac à pommes de terre.
Les premières fleurs après un hiver froid. Les grues cendrées sont passées. Voilà le printemps. Spring is in the air. Bon voyage les grues et au revoir!
Later, (ik weet het heel zeker) als niets of niemand me nog tegenhoudt, later word ik illustrator Later, in een volgend leven.
Dans la forêt, j’ai senti à plusieurs reprises que ce n’était pas moi qui regardais la forêt, j’ai senti, certains jours, que c’étaient les arbres qui me regardaient, qui me parlaient … Moi, j’étais là, écoutant. (…)
La libellule vole vers la lune, Teinte en bleu par une cellule. Demain, ou sera-t-elle ? Rire et battre des ailes. Ailleurs, sans doute, un peu. Dans l’éternel, en plein feu ? La libellule le veut Se libérer de la… Read more ›
Soms denk ik wel dat de soldaten Die in de oorlogen gevallen zijn Niet onder witte kruisen zijn begraven Maar dat zij kraanvogels geworden zijn Ze roepen ons uit lang voorbije tijden Hun hese stemmen roepen in hun vlucht ‘t… Read more ›
Een handtas lijkt soms zo gewoon, zo klassiek, zo banaal Toch heeft de vrouw die ze draagt een verhaal Of is het een man Jazeker alles kan Discreet of extravagant De handtas en de persoon zijn met elkaar verwant. De… Read more ›
Être ou ne pas naître. Naître ou ne pas être.